Overlijdensbericht Gooikjen Pompstra - van Bergen

Dagblad van het Noorden · Westerkwartier

Laatste update 20 april 2017

Condoleanceberichten Gooikjen Pompstra - van Bergen

Er zijn nog geen condoleanceberichten.

Plaats zelf een condoleancebericht

Er wordt getoetst of de inhoud van uw bericht voldoet aan de door Mensenlinq.nl gestelde waarden en normen. Mocht dit niet het geval zijn, behouden wij ons het recht voor om uw bericht te verwijderen.

Videos

Er zijn nog geen youtube videos ingestuurd voor Gooikjen Pompstra - van Bergen

Plaats youtube video

Levensverhaal van Gooikjen Pompstra - van Bergen

In memoriam:   Gooikjen Pompstra - van Bergen

Op 18 april overleed Gooikjen Pompstra - van Bergen in de leeftijd van 86 jaar. Sinds de zomer van 2009 woonde zij in de Elzenhof. Ze woonde daar met veel genoegen. Daarvoor woonde zij vele jaren op het Westerzand, onder de rook van Lutjegast. Ze trouwde in 1951 met Bouwe Pompstra, die o.a. fietsenmaker is geweest. Ze liet haar fietsband wel eens met opzet leeg lopen, zodat Bouwe die weer mocht oppompen. En zo was van het één het ander gekomen: verliefd, verloofd en getrouwd op 28 augustus 1951. Ze kregen 5 kinderen. Gezin, klein boerderijtje, een man die daarnaast ook nog buitenshuis werkte. Al met al was het een druk bestaan. Ik heb haar eens de vraag gesteld: wat was de mooiste periode in uw leven? Haar eerste reactie was: wat een moeilijke vraag. Misschien omdat ze uit het vele ‘mooie’ maar moeilijk kon kiezen..? Uiteindelijk was haar antwoord: de periode van haar opgroeiende gezin. Want er gebeurde in die periode van alles: mooie dingen, maar soms ook moeilijke dingen. In 1979 werd ze op de Woldweg op de fiets aangereden door een auto. Dit heeft haar veranderd. Zo kwam ze nadien meer voor zichzelf op en deed meer de dingen die ze zelf leuk vond. 
Ze stond positief in het leven. Ze was sociaal en legde gemakkelijk contacten. Daartoe nam ze veelal zelf het initiatief. In gezelschap was zij nadrukkelijk aanwezig. Op één of andere manier kreeg ze het vaak voor elkaar dat ze in het middelpunt stond of dat ze op de foto stond bij een of ander evenement. Want dat was ook kenmerkend voor haar: waar iets te doen was, waar mensen waren, daar was zij te vinden, daar stapte zij op af. Bij wielerwedstrijden moedigde zij haar zoon Piet aan. Ze was lid van de vrouwenvereniging en de soos te Lutjegast, de ANBO te Doezum. Ze heeft ook vele autoritten gemaakt, waarvoor ze andere mensen uitnodigde om mee te gaan toeren. Op één van die autoritten (in april 2011) kreeg ze een ongeluk en moest ze ten gevolge daarvan verschillende operaties ondergaan. Maar ze was bepaald niet bang uitgevallen. Ze nam weer plaats achter het stuur. En later ging ze er met de scootmobiel op uit. Daarmee ging ze de laatste jaren o.a. naar de koffie-ochtenden in de Zaaier. En ook bij het Eetcafé ontbrak zij bijna nooit. Ze hield van eten en gezelligheid. Wat haar betreft een prima combinatie. 
Gooikjen Pompstra was een zelfstandige vrouw. Ze trok haar eigen plan, een vrolijke gangmaker en een grote doorzetter op allerlei terreinen van het leven. Ze was heel gehecht aan het leven. Maar de laatste tijd liet haar gezondheid haar meer en meer in de steek. De kwalen en de pijnen werden steeds meer en groter. Tijdens het laatste Eetcafé werd ze onwel, werd naar het ziekenhuis vervoerd. Het werd duidelijk dat haar laatste dagen waren aangebroken. Op Stille Zaterdag (op bezoek bij haar in het ziekenhuis) fluisterde ze dat ik maar de groeten moest overbrengen aan iedereen. De volgende dag, in een volle kerk op Paasmorgen heb ik dat toen overgebracht. Diezelfde Paaszondag kwam ze thuis in haar woning in de Elzenhof om daar te sterven. Twee dagen later, op dinsdag 18 april kwam er een einde aan haar leven op aarde. De dienst van Woord en Gebed werd gehouden op 21 april in de kerk te Lutjegast. Boven de rouwbrief staat een tekst uit de Filippenzenbrief: ‘Verblijdt u in de Heere te allen tijde’. Vrolijkheid was haar gegeven en ze gaf het ook zelf aan mensen. Ze straalde het uit, ook wat betreft haar geloofsleven. Natuurlijk had ze ook haar vragen, haar moeiten en haar strijd, maar ze was vooral ‘sterk’ in doorzetten en ook in geloof, hoop en liefde. De kinderen, de kleinkinderen, familieleden en een wijdere kring van mensen zullen haar als sterke moeder/oma en als een markante vrouw missen. Haar gedachtenis moge hen en ons tot zegen zijn.

ds. Wybe Feenstra

Cookies bij mensenlinq.nl

Mensenlinq.nl gebruikt cookies en vergelijkbare technologieën ("cookies") onder andere om u een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kunnen we hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren en daardoor onze website verbeteren. Cookies van onszelf en van derden kunnen worden gebruikt om advertenties te tonen op mensenlinq.nl. Cookies kunnen ook gebruikt worden om op sites van derden relevante advertenties te tonen. Cookies van derde partijen maken daarnaast mogelijk dat u informatie kunt delen via social media zoals Twitter en Facebook. Meer informatie hierover vindt u in ons cookie-verklaring.

Klik hieronder op "Akkoord en naar mensenlinq.nl" om akkoord te gaan.