Hans Renes

Gisteren hoorde ik het pas. Ik lees geen landelijke krant en was druk met ziekbed en overlijden van mijn vriendin. Ik mocht Hans bijzonder graag. Ik leerde hem kennen door zijn lezingen bij Landschapsbeheer. Later volgde ik het bijvak historische geografie bij hem. De reizen met hem en de medestudenten door heel Nederland waren onvergetelijk. Later was hij een van de begeleiders van mijn (geschiedenis-)scriptie over tiendwegen. Hans heeft mijn ogen geopend voor de geschiedenis van ons landschap. Zo sympathiek, leuke humor. Sterkte voor de nabestaanden.

Hans was mijn begeleider voor mijn bachelorscriptie. Het schrijven van de scriptie was iets wat mij niet makkelijk af ging, maar Hans zijn bedachtzame feedback en begeleiding heeft mij ontzettend geholpen om het tot een goed einde te brengen. De diploma uitreiking kon door corona destijds helaas niet doorgaan. Ondanks dat heeft Hans de tijd genomen om via de telefoon alsnog wat mooie woorden te spreken. Van mede SGPL-studenten heb ik vergelijkbare verhalen gehoord en stond Hans bekend als iemand die de materie met veel passie kon overbrengen. Ontzettend veel sterkte aan alle nabestaanden gewenst!

Mijn condoleances bij het overlijden van Hans. We gaan hem zo missen. Hans heeft veel inspiratie gegeven en kennis overgedragen. Zowel in de (werk-)colleges tijdens de studie als in al die werkgroepen en gremia in het Limburgse veld waar we later deelgenoten werden bij de bestudering van het historisch landschap. Wat blijft is een dierbare herinnering aan de fijne gesprekken, de prettige samenwerking en aan een buitengewoon sympathiek mens. Lita Wiggers, oud-studente, directeur Historisch Centrum Limburg.

Mijn condoleances aan de dierbaren van Hans. Wat een gemis. Zijn colleges en excursies tijdens de Erfgoedstudie waren een groot genoegen. Veel van hem geleerd, maar ook veel plezier gehad met elkaar. De warme herinneringen blijven.

Lieve Hans, want dat was je, die bijzondere man met wie Joost en ik een aantal jaren samen woonde in Wageningen. Ik kende je van Dijkgraaf 11c, waar je verbleef voor je studie. Na je afstuderen kocht je een flat in de Van der Waalsstraat en we gingen daar gedrieën wonen. Ieder een eigen kamer, die van jou stond en lag vol met boeken. Ik noemde je soms een lopende encyclopedie, je wist zóveel. We aten vegetarisch, kookten om beurten. Je speciale toetje was yoghurt en komkommer. Vooral herinner ik me je easy going instelling, je vond alles goed. Ik zette het huis vol planten, je vond het best. Later kwam je onverwacht naar Botswana. Ik zie je het tuinpad oplopen, kon alleen maar stomverbaasd uitroepen "Hans!?" We verloren elkaar daarna uit het oog, ik volgde je carrière via Social Media. We hadden pas nog contact, ik zou een keer langskomen in Asperen. Dat is helaas niet meer gelukt. Je blijft in mijn herinnering als een dierbare vriend in mijn leven. Rust zacht, lieve Hans

Hans was een hogelijk gewaardeerd lid van ons Nederlands Forum UNESCO Global Geoparks. We zullen hem enorm missen – zijn professionele inbreng, en vooral ook zijn stimulerende en sympathieke bijdrage. Mede namens het Forum, voorzitter & secretaris

Mijn condoleances bij het overlijden van Hans Renes. In de jaren 90 hadden we regelmatig contact over de cultuurhistorie en het landschap van Limburg en ik heb goede herinneringen aan veldbezoeken. Zijn boeken zijn van blijvend belang voor de studie van het Limburgse landschap. Henk Stoepker, voormalig provinciaal archeoloog van Limburg.